احتمال اینکه ایران کنترل جریان انرژی از تنگه هرمز را حفظ کند و به پیروز بزرگ تبدیل شود روزبه‌روز بیشتر می‌شود.

«پنج کلید راهبردی جهان را قفل می‌کنند!» این را سر جکی فیشر، دریاسالار دوره ویکتوریایی، اعلام کرده بود. او درباره مکان‌هایی صحبت می‌کرد که آبراه‌های حیاتی را کنترل می‌کنند: سنگاپور، کیپ‌تاون، اسکندریه، جبل‌الطارق و دوور. امروز قطعاً باید جزیره کوچک هرمز و تنگه‌ای که نامش را با آن شریک است نیز به این فهرست افزود. ایران این کلید را بر این گذرگاه باریک—تنها مسیر دریایی خروج از خلیج فارس—چرخانده و یک‌پنجم نفت و گاز طبیعی مایع جهان را قفل کرده است. اقتصادهای سراسر جهان در حال لرزش‌اند. و هرمز حتی طبق بسیاری از معیارها مهم‌ترین گذرگاه دریایی جهان هم نیست. دغدغه قدیمیِ دفاع از جریان تجارت ناگهان دوباره مرتبط به نظر می‌رسد.

تنش‌های خاورمیانه بازار جهانی انرژی را مختل کرده است (حدود ۸ میلیون بشکه نفت در روز و ۲۰٪ گاز طبیعی مایع)، که باعث افزایش قیمت‌ها و نوسان بازارها شد و در کوتاه‌مدت به نفع روسیه تمام شد.

نفت دیگر نه صرفاً یک کالای اقتصادی، بلکه بازاری کاملاً سیاسی است که مسیر آینده آن بیش از هر زمان به تحولات جنگی گره خورده است.

در بحبوحه افزایش قیمت انرژی ناشی از تجاوز آمریکایی صهیونی به ایران و مختل شدن عرضه، قیمت سوخت در امارات متحده عربی، از روز چهارشنبه اول آوریل، بین ۳۰ تا ۷۰ درصد افزایش یافت.

اندونزی در واکنش به افزایش جهانی قیمت انرژی ناشی از جنگ علیه ایران، سهمیه‌بندی سوخت را اجرا و دورکاری هفتگی برای کارمندان دولتی را الزامی کرد تا از ذخایر انرژی خود محافظت کند.

فریدون فشارکی، رئیس بازنشسته شرکت مشاوره انرژی FGE NexantECA، روز سه‌شنبه به بلومبرگ گفت اگر تنگه هرمز تقریبا بسته بماند، قیمت نفت می‌تواند به ۲۰۰ دلار در هر بشکه و حتی بالاتر از آن برسد.

بر اساس اعلام شرکت مشاوره انرژی FGE NexantECA، اگر وضعیت نزدیک به بسته بودن تنگه هرمز طی شش تا هشت هفته آینده ادامه پیدا کند (به دلیل جنگ ایران)، قیمت نفت ممکن است به ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار در هر بشکه افزایش یابد.

مهمترین اثر جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل و در نتیجه‌ی آن بسته شدن تنگه هرمز، قیمت نفت و محصولات وابسته به آن است.

خط لوله انتقال نفت امارات برای دور زدن تنگه هرمز دچار حریق شد.