به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، «منگ وانگ»، نویسنده اول مقاله و استادیار پژوهشی در دانشکده علوم و سیاست تغذیه فریدمن دانشگاه تافتس در بوستون، گفت: «آنچه تجزیه و تحلیل ما را قابل توجه میکند این است که با تمرکز بر مقایسهکنندههای بدون کالری، ما اثرات فیزیولوژیکی مستقیم خود شیرینکنندهها را جدا کردیم، نه کالریهایی که جایگزین آنها میشوند.»
او در یک بیانیه خبری افزود: «هنگام جمعآوری یافتههای آزمایشهای فردی، سیگنالهایی را میبینیم که نشان میدهد این ترکیبات ممکن است آسیبهای متابولیکی داشته باشند.»
محققان ۲۱ آزمایش بالینی تصادفی را که شیرینکنندههای مصنوعی و کمکالری را با گزینههای بدون کالری مانند آب یا دارونما مقایسه میکردند، تجزیه و تحلیل کردند.
نتیجه: شیرینکنندههای مصنوعی با سطح انسولین ناشتا بالاتر و HbA۱c بالاتر- معیاری برای کنترل قند خون در درازمدت- مرتبط بودند. این تجزیه و تحلیل همچنین روندی را به سمت کاهش حساسیت به انسولین نشان داد.
محققان گفتند یک توضیح احتمالی شامل میکروبیوم روده است. شواهد قبلی نشان میدهد که برخی شیرینکنندههای غیرمغذی میتوانند ترکیب و عملکرد باکتریهای روده شما را تغییر دهند.
این بررسی همچنین نشان داد افرادی که شیرینکنندههای مصنوعی بیشتری مصرف میکنند، ممکن است در معرض خطر بیشتر ابتلا به بیماریهای قلبی-متابولیک، از جمله دیابت نوع ۲ و بیماریهای قلبی باشند.
محققان گفتند که یافتههای کلی آنها نشان میدهد که این ترکیبات ممکن است آسیبهای متابولیکی داشته باشند، اما برای تعیین علت و معلول به مطالعات بیشتری نیاز است.
در عین حال، دکتر «داریوش مظفریان»، متخصص قلب و عروق و مدیر موسسه غذا و داروی دانشگاه تافتس، گفت: «ما نمیتوانیم به سادگی فرض کنیم که شیرینکنندههای مصنوعی ایمن و بیضرر هستند و اجتناب از آنها در هر زمان ممکن، انتخاب عاقلانهای به نظر میرسد.»
